در این گزارش می خوانیم، مایک هاکبی، سفیر آمریکا در سرزمینهای اشغالی، در واکنش به خشونت شهرکنشینان علیه فلسطینیان گفت: «جنایت، جنایت است و تروریسم، تروریسم» و هشدار داد عاملان این اقدامات باید با عواقب سنگین روبهرو شوند؛ اما این اظهارات در حالی مطرح میشود که در سوی دیگر منطقه، حملات نظامی آمریکا به کشته شدن شمار زیادی از غیرنظامیان ایرانی انجامیده و حتی کاخ سفید و مقامهای نظامی آمریکا ناچار به بررسی حملاتی شدهاند که قربانیان غیرنظامی زیادی برجای گذاشته است.
به گزارش خبرگزاری بینالمللی اهلبیت(ع)، ابنا ، هاکبی سفیر آمریکا در سرزمینهای اشغالی در سفر به ترمسعیا در کرانه باختری، با فلسطینیان آمریکایی دیدار کرد که از حملات شهرکنشینان علیه خود و خانوادههایشان سخن گفته بودند. او بر ضرورت تأمین امنیت فلسطینیان تأکید کرد و گفت کسانی که مرتکب خشونت میشوند باید منتظر «عواقب سنگین» باشند. این موضع، در ظاهر، دفاع از یک اصل روشن است: حمله به غیرنظامیان و ایجاد رعب و وحشت نباید بدون پاسخ بماند.
اما همین سخنان یک پرسش جدی را پیش روی واشنگتن قرار میدهد: اگر جنایت، جنایت و تروریسم، تروریسم است، این معیار چرا نباید درباره قربانیان عملیات نظامی آمریکا نیز اعمال شود؟ تنها چند ماه پیش، یک حمله آمریکایی به مدرسهای در میناب، طبق گزارشهای منتشرشده، جان ۱۸۶نفر را گرفت که بیشتر آنها کودک بودند.
وزیر دفاع آمریکا پس از افزایش شواهد درباره مسئولیت نیروهای آمریکایی، از آغاز تحقیقات جامع درباره این حادثه خبر داد؛ اقدامی که بهعنوان پذیرش جدی بودن مسئولیت آمریکا در این فاجعه تعبیر شد و کماکان با گذشت ۶ ماه از این جنایت، خبری از ارائه گزارش رسمی نیست.
ماجرای عروسی کوهستک نیز نمونه تازهتری است. در جریان حملات آمریکا به جنوب ایران، یک ساختمان مسکونی که مراسم عروسی در آن برگزار میشد هدف قرار گرفت و دستکم چهار نفر کشته و دهها نفر زخمی شدند.
مقامهای آمریکایی وقوع حادثه در جریان عملیات خود را مورد بررسی قرار دادند و معاون رئیسجمهور آمریکا، جیدی ونس، نیز رسماً اعلام کرد که واشنگتن در حال تحقیق درباره این حمله است. در همین حال، بررسی کارشناسان تسلیحات و شواهد میدانی، اصابت مستقیم مهمات آمریکایی به محل برگزاری عروسی را قطعی می دانند و این آمریکا هست که همانند همیشه در مقام توجیه است.
در لامرد نیز اگرچه سنتکام مسئولیت حمله به سالن ورزشی را رد کرده، تحقیقات مستقل و تحلیل کارشناسان تسلیحاتی شواهدی ارائه کردهاند که استفاده از موشک آمریکایی در این حمله را قطعی است.
مسئله اصلی در این میان، نه صرفاً سخنان یک سفیر، بلکه معیار دوگانه در تعریف خشونت و تروریسم است. اگر حمله یک شهرکنشین به یک فلسطینی مستوجب «عواقب سنگین» است، کشته شدن کودک در مدرسه یا قربانی شدن زن و کودک در یک مراسم عروسی نیز باید با همان معیار اخلاقی و حقوقی سنجیده شود. نمیتوان قربانی را بر اساس ملیت و جغرافیا ارزشگذاری کرد.
سخنان هاکبی زمانی اعتبار اخلاقی پیدا میکند که همین حساسیت نسبت به جان غیرنظامیان در سیاست و عملیات نظامی آمریکا نیز دیده شود.
صدای سفیر آمریکا از خشونت شهرکنشینان درآمده است؛ اما سؤال افکار عمومی این است که صدای چه کسی باید برای قربانیان بمبهای آمریکایی بلند شود؟ اگر «جنایت، جنایت است»، این اصل نباید فقط در کرانه باختری اجرا شود؛ بلکه باید در مدرسه، ورزشگاه، خانه مسکونی و حتی مجلس عروسی نیز یکسان باشد.
