۸۱ سال پس از حمله هستهای امریکا علیه شهرهای ژاپن
انجمن دفاع از قربانیان تروریسم - هشتاد و یک سال پیش در چنین روزی، ایالات متحده یک بمب اتمی بر روی هیروشیما انداخت و این شهر را به ویرانهای تبدیل کرد، دهها هزار نفر را کشت و جهان را «رو در روی قدرت فاجعهبار جنگ هستهای» قرار داد.
به گزارش سایت سازمان ملل متحد، ایزومی ناکامیتسو، به نمایندگی از آنتونیو گوترش، دبیرکل سازمان ملل متحد ، گفت: «هیروشیما نمونهای الهامبخش از تابآوری، نوسازی و امید است. در طول نسلها، مردم آن به ما یادآوری میکنند که حتی پس از تاریکترین لحظات، میتوانیم آیندهای متفاوت را انتخاب کنیم و بسازیم.»
تنها دو روز بعد، بمب هستهای دوم در ۹ آگوست ۱۹۴۵ ناگازاکی را هدف قرار داد. این دو انفجار حدود ۱۲۰ هزار نفر را کشتند و تعداد مشابهی نیز بعداً بر اثر سوختگی و جراحات ناشی از تشعشعات جان باختند و ۶۵۰ هزار نفر بازمانده از این حادثه به جا گذاشتند که به هیباکوشا معروف هستند .
او با ارائه تصویری کلی از چشمانداز فعلی سلاحهای هستهای، گفت تعمیق شکاف ژئوپلیتیکی، افزایش بیاعتمادی و تشدید رقابت، هنجارها و حفاظهایی را که به جلوگیری از یک «فاجعه هستهای» کمک کردهاند، تضعیف میکند.
او هشدار داد که روند چند دههای کاهش زرادخانههای هستهای در حال معکوس شدن است، هنجار جهانی علیه آزمایشهای هستهای در معرض تهدید قرار دارد و هزینههای نظامی در سراسر جهان در سال ۲۰۲۵ به ۲.۹ تریلیون دلار افزایش یافته است .
رئیس خلع سلاح سازمان ملل با اشاره به اینکه سازمان ملل متحد برای رهایی جهان از بلای جنگ تأسیس شد و اولین قطعنامه مجمع عمومی در سال ۱۹۴۶ با هدف حذف سلاحهای هستهای صادر شد، گفت : « شمشیرهای هستهای بار دیگر به نام قدرت و اجبار به اهتزاز درآمدهاند.»
خانم ناکامیتسو با تأکید بر اینکه صلح از طریق ترس و قدرت حاصل نمیشود، بلکه از طریق اعتماد، سرمایهگذاری پایدار در گفتگو، دیپلماسی و همکاری بینالمللی، تعهد تزلزلناپذیر به قوانین بینالمللی و تقویت رژیم خلع سلاح جهانی حاصل میشود، گفت: «این وعده همچنان محقق نشده، اما غیرقابل تحقق نیست.»
صلح همچنین از طریق اقدام همه کشورها – به ویژه کشورهای مسلح به سلاح هستهای – برای کاهش خطرات، بازسازی اعتماد و پیشرفت به سوی خلع سلاح کامل حاصل میشود. همچنین باید «منطق برد و باخت را که سلاحهای هستهای تضمین نهایی امنیت هستند، در حالی که در واقع کاملاً برعکس هستند، قاطعانه رد کرد.»
او در هشتاد و یکمین سالگرد، خواستار شفافیت و قاطعیت شد: « بیایید گفتگو را به جای تفرقه، همکاری را به جای رویارویی و امنیت مشترک را به جای مزیت محدود انتخاب کنیم و به جهانی نزدیکتر شویم که در آن فاجعه هیروشیما هرگز تکرار نشود.»
