فارسی   English   عربي    
اخبارویژه

همکاری بین‌المللی با توجه به تکامل تهدید تروریسم حیاتی است

انجمن دفاع از قربانیان تروریسم – به گزارش سایت سازمان ملل متحد، چهارمین هفته مبارزه با تروریسم از سوی سازمان ملل متحد با حضور فعالان دولتی و غیردولتی در این زمینه برگزار شد.

 

 

 

بر اساس این گزارش، تروریسم در بحبوحه بی‌ثباتی جهانی که با تنش‌های ژئوپلیتیکی تشدید شده، درگیری‌های طولانی و تجزیه فزاینده مشخص می‌شود، در حال تکامل است و واکنش بین‌المللی نیز باید برای مقابله با این چالش تکامل یابد.  این موضوع در حالی مورد توجه قرار گرفته است که سازمان ملل متحد  چهارمین هفته مبارزه با تروریسم این سازمان را با حضور بیش از ۱۰۰۰ شرکت‌کننده از حدود ۱۱۹ کشور، به نمایندگی از دولت‌ها، سازمان‌های منطقه‌ای، دانشگاه‌ها، جامعه مدنی و بخش خصوصی، برگزار می‌کند.

الکساندر زوئف، معاون موقت دبیرکل سازمان ملل متحد در امور مبارزه با تروریسم، روز دوشنبه، 8 تیرماه 1405، در سخنرانی خود در سالن مجمع عمومی، چشم‌انداز فعلی را تشریح کرد.

او که در مراسم افتتاحیه یک کنفرانس سطح بالا برای روسای ملی مبارزه با تروریسم صحبت می‌کرد، گفت گروه‌های تروریستی مانند القاعده، داعش و گروه‌های وابسته به آنها «همچنان انعطاف‌پذیر و تطبیق‌پذیر هستند.»

علاوه بر این، آنها در حال پیچیده‌تر شدن هستند، از جمله به دلیل استفاده از هوش مصنوعی و تهدیدات امنیت سایبری.

او گفت: «آنها از بی‌ثباتی، شکاف‌های حکومتی، نابرابری‌های اجتماعی-اقتصادی و فناوری‌های جدید و نوظهور برای گسترش دسترسی، جذب و بسیج منابع خود استفاده می‌کنند.»

همانطور که آنتونیو گوترش، دبیرکل سازمان ملل متحد، اظهار داشت : « تروریسم در حال تکامل است و ما نیز باید چنین کنیم .» اگرچه راه پیش رو پیچیده است، اما روشن است.

او گفت: « از طریق پیشگیری، همکاری و تعهد تزلزل‌ناپذیر به حقوق بشر، می‌توانیم جهانی امن‌تر بسازیم، جایی که مردم در همه جا فارغ از ترس زندگی کنند.»

امسال بیستمین سالگرد راهبرد جهانی مبارزه با تروریسم سازمان ملل متحد است که به گفته دبیرکل، فرصتی برای ارزیابی پیشرفت و تقویت عزم و اراده فراهم می‌کند. اگرچه کشورهای عضو مسئولیت اصلی پیشگیری و مبارزه با تروریسم را بر عهده دارند، سازمان ملل متحد همچنان بر اهمیت مشارکت طیف گسترده‌ای از بازیگران، مانند قربانیان، زنان و جوانان، تأکید می‌کند.

دکتر فاطمه علی حیدر از شبکه انجمن‌های قربانیان تروریسم (VoTAN) دولت‌ها را تشویق کرد که «اطمینان حاصل کنند که قربانیان در سیاست‌ها و استراتژی‌ها همکاری می‌کنند»، زیرا «ما چیزهای زیادی برای ارائه داریم.»

این پزشک و استاد دانشگاه که خود از یک حمله تروریستی جان سالم به در برده است، همچنین به تحقیقاتی که انجام داده است اشاره کرد که نشان می‌دهد چگونه زنان به طور متفاوتی نسبت به مردان تحت تأثیر تروریسم قرار می‌گیرند، زیرا این امر می‌تواند منجر به اشکال جدی خشونت مبتنی بر جنسیت شود.  او گفت با این حال «صدای زنان در تمام حوزه‌های تصمیم‌گیری استراتژیک به طور آشکار غایب است.»

او گفت: « ما باید معماری امنیتی را از نو طراحی کنیم تا رهبری و حضور برابر زنان در تمام سطوح، از خانه گرفته تا فضاهای عمومی، نهادهای امنیت ملی و بله، تا شورای امنیت ، تضمین شود.»

جان پی. هووین، از امدادگران اولیه در حادثه ۱۱ سپتامبر در شهر نیویورک بود و همچنین در جریان بمب‌گذاری‌های مرگبار ۷ ژوئیه ۲۰۰۵ در لندن حضور داشت. او با اشاره به اقداماتی مانند تمرین‌های شبیه‌سازی روی میز و طراحی برنامه‌های واکنش، بر لزوم «آموزش امدادگران اولیه» توسط کشورها تأکید کرد.

 او ضمن تأکید بر اهمیت همکاری و ارتباط بین کشورها گفت:  «این [مساله] آموزش مداوم، سرمایه‌گذاری در فناوری و اطمینان از این است که هر امدادگر اولیه می‌داند در صورت حمله تروریستی چه کاری باید انجام دهد.»

ریما ژونوسووا، مادر چهار فرزند اهل قزاقستان، با گذراندن چندین سال در اردوگاه بدنام الهول در شمال شرقی سوریه، که هزاران نفر به دلیل ارتباط ادعایی یا واقعی خود با داعش در آن نگهداری می‌شوند، نمونه دیگری از تغییر مثبت را نشان داد.  او و همسرش در ژوئیه ۲۰۱۳ پس از «موج بی‌سابقه‌ای از تبلیغات رسانه‌های رادیکال» به سوریه سفر کردند. 

بسیاری دیگر نیز همین کار را کردند، از جمله جوانانی که «صادقانه معتقد بودند که کار درست را انجام می‌دهند» اما «نمی‌فهمیدند که چگونه از طریق روایتی که با دقت ساخته شده و ماهیت واقعی گروه‌های افراطی مسلح را پنهان می‌کند، مورد سوءاستفاده قرار می‌گیرند.»

خانم ژونوسووا و فرزندانش در ماه مه ۲۰۱۹ به قزاقستان بازگردانده شدند و از حمایت‌های اجتماعی، روانی و سایر حمایت‌ها برخوردار شدند. امروز، او یک کارگاه کوچک تولید درب اداره می‌کند. گاهی اوقات برای گفتن داستانش تقلا می‌کرد و گاهی اوقات برای پاک کردن اشک‌هایش مکث می‌کرد.

او که از طریق مترجم صحبت می‌کرد، گفت:  « من اینجا نیستم که اعمال گذشته‌ام را توجیه کنم. من اینجا هستم تا به همه ما یادآوری کنم که حتی فردی که مسیر خطرناکی را در پیش گرفته است، قادر به تغییر است. دولت‌ها، جوامع و سازمان‌های بین‌المللی که از طریق نجات، آموزش، مراقبت‌های بهداشتی و ادغام مجدد مسالمت‌آمیز، فرصت دوباره‌ای را برای مردم فراهم می‌کنند، جهان را برای همه امن‌تر می‌کنند.»

نمایش بیشتر

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا