در پنل انجمن دفاع از قربانیان تروریسم بررسی شد: تاثیر تروریسم بر حقوق بشر در ایران
به گزارش انجمن دفاع از قربانیان تروریسم، این انجمن در حاشیه اجلاس ۵۸ شورای حقوق بشر سازمان ملل در ژنو سوئیس پنلی با عنوان حقوق بشر در ایران برگزار کرد. در این پنل که در روز پنجشنبه ۳۰ اسفند ۱۴۰۳ برگزار شد، موضوع تاثیر اقدامات گروههای تروریستی بر حقوق بشر در ایران مورد بررسی اساتید حقوق بین الملل از ایران، آمریکا و چند تن از خانواده های قربانیان ترور قرار گرفت.

دکتر هیبتالله نژندیمنش، استاد حقوق بینالملل، در سخنرانی خود با عنوان «تروریسم و حق تعیین سرنوشت در ایران» تأکید کرد که حق تعیین سرنوشت یکی از اصول بنیادین حقوق بینالملل است که مردم ایران از طریق سازوکارهای دموکراتیک از آن بهرهمند شدهاند. وی با اشاره به همهپرسی سال ۱۳۵۸ و انتخابات مستمر در ایران، گفت که حاکمیت کشور بر پایه اراده مردم بنا شده است.
نژندیمنش در ادامه، گروههای تروریستی مانند سازمان مجاهدین خلق، گروههای تجزیهطلب کردی و گروههای تروریستی فعال در جنوب شرق ایران را تهدیدی علیه حق تعیین سرنوشت دانست و تأکید کرد که این گروهها، که از حمایت قدرتهای خارجی برخوردارند، هدفشان بیثباتسازی کشور و ایجاد تفرقه است.
وی از جامعه بینالمللی خواست تا حمایت از این گروهها را متوقف کند، کشورهایی که به تروریستها پناه میدهند را تحت فشار قرار دهد و حقوق قربانیان تروریسم را به رسمیت بشناسد. او همچنین بر نقش انجمن دفاع از قربانیان تروریسم در پیگیری عدالت و آگاهیبخشی در سطح بینالمللی تأکید کرد و تصریح کرد که مبارزه با تروریسم یک مسئله بنیادین حقوق بشری است.
وی همچنین تاکید کرد که گزارشگر سابق و فعلی بیطرف نیستند و جانبدارانه عمل می کنند. به گفته وی انجمن دفاع از قربانیان تروریسم ده ایمیل برای گزارشگر فرستاد اما وی هیچ پاسخی نداد این در حالی است که وی در نشست های گروه های مخالف جمهوری اسلامی ایران بعنوان سخنران حضور پیدا می کرد. به علاوه وی هیات علمی دانشگاه موناش، استرالیا، است که در تهیه گزارشهای کذب توسط بنیاد برومند مشارکت داشته است.
خانم دکتر منصوره کرمی همسر شهید علیمحمدی دانشمند هستهای نیز ضمن بیان روایتی از شهادت دکتر علیمحمدی به تبیین آثار ترور دانشمندان ایرانی بر پیشرفت های علمی پرداخت و بیان داشت، ترور سیستماتیک دانشمندان ایرانی، بهویژه توسط موساد و گروه تروریستی منافقین (MKO)، نقض آشکار حق توسعه ایران است. این ترورها که از سال ۲۰۱۰ تاکنون ادامه داشته، تلاشی برای تضعیف پیشرفت علمی و فناوری کشور محسوب میشود.
ایشان افزود این ترورها ناقض منشور سازمان ملل، میثاق بینالمللی حقوق مدنی و سیاسی و اصول بنیادین حق توسعه هستند. در کنار آن، تحریمهای اقتصادی و حملات سایبری، مانند استاکسنت، بخشی از یک جنگ ترکیبی علیه پیشرفت علمی ایران است. بنابر این جامعه بینالمللی باید این ترورها را محکوم کرده و عاملان آن را پاسخگو کند. همچنین، تحریمهای علمی ظالمانه علیه ایران باید پایان یابد. پیشرفت ایران، علیرغم تمام فشارها، نشان میدهد که ترور و تحریم نمیتوانند مسیر توسعه را متوقف کنند. حق توسعه غیرقابل مذاکره است و جهان باید در برابر استعمار علمی بایستد.
همچنین آقای حسین سلطانی نژاد که 8 تن از اعضای خانواده خود را در اقدام تروریستی گلزار شهدای کرمان از دست داد به روایت این جنایت تروریستی پرداخت و بیان داشت، امروز، من در برابر شما به عنوان یک پدر، همسر، برادر و عمو که در سوگ عزیزانش نشسته است، ایستادهام. من از طرف خانوادههای هشت شهیدی که جان خود را در حمله تروریستی وحشیانه در گلزار شهدای کرمان از دست دادند، سخن میگویم. پسرم، امیرعلی، از شاهدان عینی این حادثه بود. او دچار جراحات شدید شد و شش عمل جراحی سنگین روی سر، پاها و شکمش انجام شد. او همچنین شاهد قتل مادر، خواهر و تمام بستگان نزدیکمان بود. این وقایع دردناک، تأثیری عمیق بر او گذاشته است هم از نظر روحی و هم اجتماعی زخمهایی که به این زودیها التیام نخواهند یافت.
در میان قربانیان، دخترم مریم، همسرم نغمه گلزاری، خواهرانم سمیه و فاطمه، و برادرزادهها و خواهرزادههای خردسالم مهدی، محمد امین، فاطمه زهرا، و ریحانه سلطانینژاد نیز بودند. همان دختر کوچک با کاپشن صورتی و گوشوارههای قلبی، که لبخند معصومانهاش اکنون به خاطرهای دردناک تبدیل شده است.
ما اینجا نیامدهایم که خواهان انتقام باشیم. ما حقیقت میخواهیم. ما عدالت میخواهیم. خانوادههای ما حق دارند بدانند چه کسانی مسئول این جنایت هستند؟ چرا این تراژدی رخ داد؟ چه اقداماتی برای پاسخگویی عاملان در حال انجام است؟ عدالت، تنها به معنای مجازات مجرمان نیست، بلکه به معنای جلوگیری از فجایع آینده است.
قربانیان تروریسم نباید فقط به اعداد در گزارشها تبدیل شوند. آنها انسانهایی واقعی بودند، با امیدها، رؤیاها و خانوادههایی که آنها را دوست داشتند. زندگی آنها ارزش داشت. مرگ آنها مستلزم پاسخگویی است.
آقای پروفسور جوزف رونکا، استاد دانشگاه اسپرینگ فیلد آمریکا اظهار داشت تروریسم از طرف هر گروه یا هر دولتی محکوم است چرا که کرامت انسان و حق زندگی برای گفتمان حقوق بشر ضروری است. این استاد آمریکایی ادامه داد سازمان ملل در گزارشهای خود به وضعیت حقوق بشر در ایران انتقاد میکند اما به نظر غیرمنصفانه میرسد. همه دولتها مشکلات خود را دارند. کشور من، آمریکا تقریبا 55 درصد بودجه نظامی جهان را به خود اختصاص داده است. همانطور که رئیس جمهور سابق آمریکا آیزنهاور میگوید «هر بمبی که ساخته میشود، هزینه آن از فقرا سرقت میشود». بله، صلح جزء حقوق بشر است و باید براساس روح انسانیت و نه تکبر با هم گفتگو کنیم.
آقای کرتیس دوبلر وکیل و حقوقدان بینالمللی در ادامه این جلسه گفت تروریسم تهدیدی مهم برای صلح و امنیت جهانی است. اما ابهامی که وجود دارد این است که هیچ تعریف مقبول جهانشمولی از تروریسم وجود ندارد که این موضوع منجر به ناپایداری در رویکردهای حقوقی میشود. ایشان ادامه داد تروریسم نیازمند رویکردی چندجانبه است که از حقوق بینالملل و حقوق بشر دفاع کند.
سخنران بعدی این پنل خانم دکتر مریم اخوان از انجمن تالاسمی ایران بود که به تاثیر تحریم دارو بر بیماران تالاسمی به عنوان نوعی از تروریسم پرداخت و بیان داشت، تحریمهای یکجانبه و غیرقانونی ایالات متحده آمریکا که از 8 می 2018 و همزمان با خروج این کشور از برجام تشدید گردید، نرخ مرگ و میر بیماران تالاسمی در ایران را به طرز معناداری افزایش داد. نرخ مرگ و میر بیماران تالاسمی ایران در نتیجه تحریم های غیرانسانی، 4 برابر بیشتر از دوران قبل از خروج آمریکا از برجام شده است که این فاجعه، علاوه بر تحریم های یکجانبه، در نتیجه تبعیت یا تبعیت بیش از حد از آنها نیز رغم خورده است.
گفتنی است در این پنل نمایندگان دولتهای آلمان، سوئیس و بلژیک و نمایندگان تشکلهای حقوق بشری حضور داشتند. اجلاس شورای حقوق بشر سازمان ملل از تاریخ 6 اسفند 1403 تا 15 فروردین 1404 در شهر ژنو سوئیس برگزار میشود.